18 th amendment & future

මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා තවමත් ගෙවා දමමින් සිටින්නේ ස්වකීය පළමු ජනාධිපතිධූර කාලයේ අවසන් මාස කිහිපයයි. තමන් අවසන් විධායක ජනාධිපතිවරයා බවට 2005 වසරේදී සපත කළ ඔහු එළඹෙන්නේ විධායක ජනාධිපති ධූරයේ අවසාන නිලකාලය බව ප‍්‍රකාශ කලේය. ඔහුගේ රජය ප‍්‍රකාශ කලේය. ශ‍්‍රී ලාංකික දේශපාලන භාවිතයේ ප‍්‍රතිපත්තීන් යනු තවදුරටත් හුදු විකාර බව ප‍්‍රත්‍යක්ෂ කරමින් ඔහු නැවතත් ජනාධිපතිධූරයට තරඟ වැදුනේ පළමු ජනපතිධූර කාලය අවසන් වීමටත් මත්තෙනි.

යුධ ජයග‍්‍රහණයේ කීර්තිය සදාකාලිකව තොරොම්බල් කළ නොහැකි බව ඔහු වටහා ගන්නට ඇත. යුධ ජයග‍්‍රහණයේ රැස්මාලා මතින් ලාංකීය සමාජයේ තැරැුව්කාර බලවේගයන් එක පෙලකට එක්කර ගනිමින් කෙසේ හෝ දෙවන ධූර කාලය දිනා ගැනීමට රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා සමත්විය. දුඟඳ හමන යථාර්ථයේ විලවුන් ගැල්වීමට දේශපේ‍්‍රමී ජාතික නායකයින් සංවේදි කලාකරුවන් එකපෙලට රැස්වූහ.

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

ප්‍රේමයට ජීවිතයට
හාත්පස දහසකුත් දෑ පිස එන
සුගන්ධයට
දුරුත්තට පමණක්ම හිමිවුණ
නිල්ලලෙන් රටා මැවුණු
අහසට…

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

“කෙසේ නමුත් සරත් ෆොන්සේකා මහතා අද පත්ව ඇති ඉරණම පිළිබඳ ව නම් කණගාටුය. එහෙත් පූජාසනයේ යෙහෙන් වැජඹෙන්නට හැකියාව තිබියදී ඔහු එයට පයින් ගැසීම කවරෙකුට වැළැක්විය හැකිද?”

අගෝස්තු 22 වන ඉරිදා ජාතික පුවත්පතක තීරු ලිපිය ජෙනරාල් ෆොන්සේකා දේවත්වයට පත්වීමේ පරමෝත්කර්ෂය අහිමි කර ගැනීමෙන් වේදනාවට පත් ලියන්නෙකු විසින් මේ සටහන තබා තිබුණි.

2009 වසරේ මැයි මාසයේ යුධ ජයග‍්‍රහණයත් සමග ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතාගේ පිළිරූ හන්දියක් හන්දියක් ගානේ ඉදිකළ යුතු බව ප‍්‍රකාශ වූයේ රාජ්‍ය මාධ්‍ය තුළිනි. ඔහු යුධ හමුදාපති ධූරයේ සිටි අවස්ථාවේදී දැයේ විරුවා විය. නව මසක් ගතවීමට මත්තෙන් කරුණු කාරණා කණපිට හැරී තිබේ. 2010 වසරේ මාර්තු 16 වෙනිදා ආරම්භ කරන ලද පළමු යුධ අධිකරණයේ තීන්දුව පසුගිය 13 වෙනිදා ලබාදී තිබුනි. ඒ අනුව ෆොන්සේකා මහතා අපකීර්තිමත් ලෙස නිලයෙන් නෙරපා හැර තිබේ.

Continue reading

1 Comment

Filed under Uncategorized

කවුළුව තුළින් පෙනෙන
කොට්ටම්බා ගස
රත් පැහැය පොරවගෙන

මම කවුළුවෙන්
කොට්ටම්බා ගස දෙස
බලා සිටිමි.

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a comment

Filed under Uncategorized

ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ නැමැති බොහෝ දෙනා නොදත් මාධ්‍යවේදියාගේ විඩාබර මුහුණෙන්  නැවත වතාවක් නගරයේ තාප්ප බිත්ති අතරින් පතර වැසී ගියේය. මේ සටහන තබන දින වනවිට ප‍්‍රගීත් අතුරුදහන් කර දින 200 කි. නමුත් ප‍්‍රගීත් නොපැමිණියේය. එදා එහු සැඟවී ඇතියි කියූ කිසිවකු ඔහු කැඳවාගෙන පැමිණියේද නැත. ඒ වෙනුවට ඔහු තාප්ප බිත්ති වල සිට තම විඩාබර දෙනෙතින් මඟතොටෙහි ඇවිද යන ජනතාව දෙස බලා සිටියේය. ඔහු බලා සිටියේ සමාජය දෙසය. අතුරුදහන් කල, මාධ්‍යවේදීන් ඝාතනයට ලක්කල සමාජය දෙසය. මේ සටහන තැබෙන්නේ ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ අතුරුදහන් කරලීමෙන් දින 200 පසු ලාංකේය සමාජය සහ එහි සාමුහික හෘද සාක්‍ෂිය පිළිබඳ කථා කරන්නටය. Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

මා හද සොවිනි.

ප‍්‍රමෝදයෙ වත්සුණු තවරමින්

රන් කෙඳි රටා රැඳි

හිරු ප‍්‍රභා මංඩලය

දුක්බර වලාවන්

නුඹ ගැබෙහි ඔසවා තබයි…

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized